Carlorattiassociati - Walter Nicolino & Carlo Ratti (Włochy, USA)

Pawilon Cyfrowej Wody (2008)

Prezentacja projektów interaktywnej architektury

Program: 13 muz, plac Żołnierza Polskiego 2 Sobota (21.03) Godzina 16:00

Carlorattiassociati - Walter Nicolino & Carlo Ratti to szybko rozwijające się biuro architektoniczne założone latem 2002 roku w Turynie we Włoszech.

Czerpiąc z badań Carlo Ratti’ego w Instytucie Technologii w Massachusetts, biuro jest obecnie zaangażowane w kilka projektów, zarówno we Włoszech jak i zagranicą. W 2004 roku carlorattiassociati zostało wybrane na wystawę w ramach Biennale Weneckiego (pawilon włoski) jako jedno z najważniejszych rozwijających się biur. Ich prace były już szeroko publikowane w  kilku krajach (patrz sekcja publikacje). Biuro stanowi trzech partnerów: Anna Frisa, Walter Nicolino and Carlo Ratti.

ZBIÓR FAKTÓW CZERWIEC 2007

- Carlorattiassociati - Walter Nicolino & Carlo Ratti to szybko rozwijające się biuro architektoniczne założone latem 2002 roku w Turynie we Włoszech. Czerpiąc z badań Carlo Ratti’ego w Instytucie Technologii w Massachusetts, biuro jest obecnie zaangażowane w wiele projektów w Europie, Ameryce i Azji.

- Biuro zostało wybrane na wystawę w ramach Biennale Weneckiego (pawilon włoski) jako jedno z najważniejszych biur włoskich. Otrzymali wiele nagród, a ich prace zostały opublikowane w wiodących wydawnictwach na całym świecie, w tym w the New York Times, the Boston Globe, Der Spiegel, Discovery Channel, BBC, Domus and Abitare.

- Pośród najnowszych projektów znajduje się projekt siedziby głównej jednego z najważniejszych domów mody, Trussardi, w centrum Mediolanu we Włoszech i 1000 domów na Sri Lance odpornych na tsunami.

-  W czerwcu 2007 biuro pracuje nad Pawilonem Cyfrowej Wody na Expo 2008 w Saragossie, Hiszpania. Budynek, który ma być ulokowany przy wejściu na wystawę, tuż obok mostu świeżo zaprojektowanego przez Zaha Hadis, był już szeroko chwalony ze względu na swoją innowacyjność.

- We współpracy z wiodącymi biurami inżynieryjnymi – takimi jak Arup, Buro Happold,  Whitby & Bird – biuro stworzyło własny know-how jak pomyślnie przeprowadzać projekty architektoniczne na wielką skalę (ponad 300 milionów dolarów).

- W czerwcu 2007 włoski Minister Kultury mianował Carlo Ratti na członka Włoskiej Rady Projektantów – ciała doradczego rządu włoskiego, które składa się z 25 wiodących projektantów włoskich.

Carlo F. Ratti

Urodzony w 1971, jest włoskim architektem i inżynierem pracującym w Torino, we Włoszech i wykładającym w Instytucie Technologii stanu Massachusetts (MIT), USA, gdzie prowadzi SENSEable City Laboratory.

Ratti dorastał w kilku krajach europejskich, kończąc inżynierię na Ecole Nationale des Ponts et Chaussées w Paryżu, Francja i na Politecnico di Torino we Włoszech. Później otrzymał również stopień magistra nauk humanistycznych i stopień doktora architektury na University of Cambridge, Wlk. Brytania. W 2000 przeniósł się na MIT jako stypendysta Fulbrighta na studia postdoktoranckie, pracując z Hiroshi Ishii w Laboratorium Mediów MIT.

W 2002 r. Ratti  założył biuro projektowe carlorattiassociati – Walter Nicolino  i Carlo Ratti w Torino, Włochy. Biuro zostało wybrane na Biennale Weneckie w 2004 r. jako jedno z wiodących biur włoskich. W maju 2007 zaprezentowali projekt pawilonu ze ścianami zbudowanymi z „cyfrowej wody” na wejście do Międzynarodowej Wystawy w Saragossie, Hiszpania w 2008 roku. Ich Pawilon Cyfrowej Wody, wybrany przez magazyn TIME jako Najlepszy Wynalazek 2007 roku, została odsłonięty w trakcie oficjalnego otwarcia 12 czerwca 2008, na Expo 2008.

Podczas Mediolańskiego Tygodnia Mody w kwietniu 2008, biuro zaprezentowało swoje „szkło-i-zieleń” przedłużenie Kawiarni Trussardi, stworzone we współpracy z francuskim botanikiem Patrickiem Blanc.

W 2003 r., Ratti założył SENSEable City Laboratory, grupę badawczą MIT, która analizuje „miasto czasu rzeczywistego” poprzez studiowanie rosnącej dyslokacji czujników i ich związek ze środowiskiem budowanym. W lutym 2008 SENSEable City Lab zaprezentowało instalację w MoMA w Nowym Jorku, jako część wystawy „Wzornictwo i Elastyczny Umysł”. Nazywany NYTE( the New  York Talk Exchange) Nowojorską Wymianą Słów – projekt ilustruje globalną wymianę informacji w czasie rzeczywistym poprzez wizualizację  ilość dalekodystansowych danych telefonicznych i internetowych przepływających między Nowym Jorkiem i miastami na całym świecie.

Praca tej grupy nad miastami i technologią zajęła cały pawilon Weneckiego Biennale w 2006 roku, prezentując między innymi szeroko chwalony projekt prezentujący rytm serca Rzymu sporządzony poprzez analizę sieci komórkowych. Wcześniej grupa była zaangażowana w projektowanie 1000 odpornych na tsunami domów na Sri Lance dla Prajnopaya Foundation.

Ratti jest autorem ponad 80 publikacji naukowych. Jedna z nich, opublikowana w czasopiśmie Środowisko i Planowanie B w 2004r., rozpoczęła ożywioną debatę akademicką na temat korzyści Składni Przestrzeni.

Działalność Ratti’ego we Włoszech objęła kilka projektów doradczych, w tym Progetto Collegium dla reformy uniwersytetów europejskich (we współpracy, m.in. z Umberto Eco) i Comitato Valdo Fusi dla odnowy piazza w centrum Torino, Włochy. W czerwcu 2007 włoski Minister Kultyrt Francesco Rutelli wybrał Ratti’ego na członka włoskie Rady Projektantów – ciała  doradczego włoskiego rządu, które składa się z 25 wiodących projektantów włoskich.

Ratti będzie głównym mówcą na Kongresie Metropolii w Sydney w październiku 2008. Będzie mówił do burmistrzów z całego świata i potentatów przemysłowych na temat „łączących się miast”.

Pawilon Cyfrowej Wody

Został zaprojektowany i zbudowany na Expo Zaragoza 2008, które zajmuje się tematem wody. Podczas Expo, będzie zawierał biuro informacji turystycznej i punkt informacyjny w zakresie projektu Cyfrowa Mila. Jeśli Pawilon nie jest przeznaczony do zamieszkania z całą pewnością może być uważany za maszynę. Zawiera ponad trzy tysiące cyfrowo sterowanych solenoidowych zaworów, dwanaście tłoków hydraulicznych, kilkadziesiąt pomp olejowych i wodnych, sterowany kamerą system kontroli, znaczną ilość oprogramowania kontrolnego i wiele innych składników. W trybie wyłączenia Pawilon jest opuszczany. Dach znajduje się na ziemi, pokryty cieniutką warstwą wody. Tylko dwie bryły szklane, zawierające punkt informacyjny Cyfrowej  Mili i biuro informacji turystycznej, wystają w górze. Jest to nowe medium i to dość wyjątkowe. Jest zrobione z tysięcy ściśle powiązanych zaworów solenoidowych ustawionych w szereg wzdłuż rury zawieszonej w powietrzu. Zawory mogą być otwierane i zamykane, z wysoką częstotliwością dzięki skomputeryzowanym kontrolkom. To tworzy kurtynę spadającej wody z lukami w konkretnych miejscach – wzorem pikseli stworzonych z powietrza i wody zamiast podświetlonych punktów na ekranie.

Cała powierzchnia staje się głębokim na jeden bit cyfrowym monitorem, w sposób ciągły przewijającym się w dół. Coś jak drukarka atramentowa na wielką skalę. Więc jak tworzyć prawdziwie płynną, rekonfigurowalną architekturę? Nasz budynek ma ambicję być możliwą odpowiedzią na takie próby. Płynny w sensie dosłownym. Ale również płynny jako rekonfigurowalny, reagujący. Różnica między ścianą a drzwiami może zniknąć. Frontony mogą stać się bezustannym medium które otwiera się i zamyka interaktywnie. Woda sama w sobie jest dynamiczna: może wyświetlać grafikę, wzory, tekst. Ale przede wszystkim, może prawie stać się żywa dzięki wzorom  generowanym w czasie rzeczywistym, powtarzanym z jednego punktu do innego, które reagują na pobliskie otoczenie. Obecność ludzi może być wykryta przez Pawilon Cyfrowej Wody a to odgrywa ogromną rolę w procesie dynamicznym, pozwalając wystąpić falom i innym zniekształceniom.