Leon Tarasewicz

Realizacja w holu Muzeum Narodowego (2008)

Wystawa interdyscyplinarna

Urodzony w 1957 roku w Stacji Waliły, na Białostocczyźnie.  W 1984 ukończył Wydział Malarstwa w pracowni prof. Tadeusza Dominika  w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Od 1996 roku prowadzi pracownię  malarstwa na macierzystej uczelni. Mieszka w Waliłach na Białostocczyźnie.  Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień, m. in.: w 1998 Nagrody  im. Jana Cybisa, w 1999 Nagrody Fundacji Nowosielskich oraz Paszportu  „Polityki”, w 2007 Nagrody Wielkiej Fundacji Kultury. Jego prace  znajdują się we wszystkich znaczących kolekcjach polskich, a także  wielu zagranicznych.

Jego debiut, przypadający na rok 1984,  to wystawy indywidualne w Galerii Dziekanka i Galerii Foksal w Warszawie.

Źródła malarstwa Tarasewicza tkwią  w pejzażu. Artysta – pokazując go w syntetyczny sposób – zamienia  las, ziemię, pola, ptaki, wodę, góry... na wycinki rzeczywistości,  pokazane w bardzo wyabstrahowany sposób. Jego obrazy posiadają cechę  „over all”, i choć „wycinają” fragmenty pejzażu, w rzeczywistości  go poszerzają. W konsekwencji, w zasadzie już na początku jego drogi  artystycznej malarstwo przechodzi w przestrzeń galerii. Zmienia skalę  i sposób oddziaływania. Wychodzi poza ramy.

W 1999 jego malarstwo „spływa” na  podłogę galerii (1999 DAP, 2001 Biennale Wenecja). Na wystawie w auli  ASP w Warszawie artysta po raz pierwszy pokazuje wolnostojącą konstrukcję  z desek, w której ponownie „zamyka” materię malarską. Wystawa  zostaje powtórzona w Berlinie w galerii Clausa Nordenhake. Wystawa  indywidualna w Centrum Sztuki Współczesnej (2003, Warszawa) jest kolejnym  krokiem w poszukiwaniu przestrzeni koloru, w poszukiwaniu kondycji malarstwa  we współczesnej sztuce. W 2005 roku artysta zaczyna eksperymenty łącząc  swoje malarstwo przestrzenne z lustrami, stwarza iluzoryczne doświadczenia  poszerzając jeszcze dalej obszar swojej wypowiedzi (Instytut Polski  w Berlinie, Galeria Biała w Lublinie 2005; Galeria Foksal w Warszawie,  2006). Podczas ostatniej wystawy artysta realizuje wolnostojącą konstrukcje,  wypełniająca przestrzeń krużganków Muzeum Narodowego we Wrocławiu  (2008).

Leon Tarasewicz, Realizacja  w  holu Muzeum Narodowego we Wrocławiu, 2008, fot. Paweł Grześ